Else is opgeknapt (zie vorige bericht) en heeft met Chris een lift geregeld met de charterboot Antigua van Longyearbyen naar Ny Ålesund. We verwachten ze de komende nacht, dinsdag op woensdag, zodat we morgen weer met zijn vieren verenigd verder kunnen trekken.
Ondertussen hebben Dick en ik gisteravond een rondleiding gekregen van Maarten Loonen door het onderzoeksdorp Ny Ålesund en vertelde Maarten schitterende verhalen over zijn brandganzen en Noordse sterns (die met hun schamele 100 gram lichaamsgewicht ieder jaar van Spitsbergen naar Antarctica heen en weer vliegen). Ondertussen zagen we een poolvos zijn ganzen met hun pas uitgekomen kuikens belagen en doken de sterns onder luid gekrijs op onze hoofden.
Vandaag zijn we de Kongsfjorden rond gevaren, voorzichtig door het drijfijs vlak langs de gletsjers. De zon schijnt volop. Door de heldere poollucht lijken de afstanden veel kleiner dan ze in werkelijkheid zijn. Geen echo’s en stilte alom, afgezien dan van het roepen van vogels en het donderend geraas dat soms van een gletsjer afkomt wanneer er een stuk afbreekt.
Naast rendieren hebben we talloze vogels gezien, waaronder dikbekzeekoeten, papegaaiduikers, kleine alken, grote burgemeesters, grote jager en middelste jager, ijseenden, brandganzen en sneeuwgorzen. Na onze aanlanding met de dinghi op een eiland vloog onder luid geroep een sneeuwhoen op. De robben en beluga’s houden zich nog verborgen, heel sportief, totdat Chris en Else weer aan boord zullen zijn.

Dit en het vorige bericht kan ik met foto’s plaatsen dankzij de internetverbinding van Maarten, aan zijn bureau in een gerestaureerd oud mijnwerkershuisje. Vanwege de verstoring van allerlei gevoelige meetinstrumenten is er in dit dorpje geen wifi of ander draadloos netwerk. Komende anderhalve week hebben we geen internet meer en plaatsen we korte berichtjes en posities middels sms naar de website via de Iridium-satelliettelefoon. We verwachten 10 juli weer in Longyearbyen aan te meren.