Donderdagochtend 4 juni hebben we om 08:00 de trossen los gegooid om in een keer naar de Lofoten te zeilen. Met nog altijd grauw, nat en koud weer, maar met de wind in de goede hoek zeilden we eerst nog een dag tussen de vaste wal en de eilanden Leka, Vega, Donna en Tomma. Onderweg passeerden we Torghatten, het gat in de hoed, een beroemde berg vanwege de opening er midden doorheen (35 x 20 m en 160 m diep). Volgens de geoloog a/b is het een ‘uitgeërodeerde breukzone van myloniet’. Waarvan akte.

Na de passage van Tomma koersten we al motorsailend 20 Nm door de skerrie-kust tegen de noordwester naar open zee om de oversteek door de Vestfjorden te maken. Vrijdagmiddag passeerden we de poolcirkel en doemden de zuidelijke rotsformaties van de Lofoten aan de horizon op. Tegelijk brak voor het eerst het gesloten wolkendek open. Om tien uur ‘s-avonds vastgemaakt aan een drijvende steiger in Vaerøy. Een lift gekregen naar het enige café van dit eiland en sterke verhalen uitgewisseld met knoestig, vriendelijk vissersvolk.

Zaterdagochtend. De wind is gedraaid, de zon schijnt en een zwarte zeekoet zwemt rond de boot. Op naar Reine op het eiland Moskenesöy.